Την πάγια θέση του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) για το Κυπριακό και την Ανατολική Μεσόγειο, διατύπωσε ο αντιπρόεδρος του κόμματος αρμόδιος για θέματα άμυνας και απόστρατος υποναύαρχος Γιανκί Μπαγτζίογλου, στο πλαίσιο μηνιαίας ενημέρωσης Τύπου.
Κυπριακό και Ανατολική Μεσόγειος
Ο αντιπρόεδρος του CHP υποστήριξε ότι η τουρκική πολιτική στο Κυπριακό πρέπει να παραμείνει προσηλωμένη στη θέση περί «κυριαρχικής ισότητας» των Τουρκοκυπρίων, ενώ χαρακτήρισε τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο ζήτημα εθνικής ασφάλειας για την Τουρκία.
«Η προσέγγισή μας στο Κυπριακό είναι συνεπής, αποφασιστική και βασίζεται σε θεμελιώδεις αρχές που παραμένουν αμετάβλητες εδώ και πολλά χρόνια. Η επίτευξη ενός μόνιμου συμβιβασμού στο νησί εξαρτάται από την υιοθέτηση μιας αντίληψης λύσης, η οποία θα βασίζεται στην αποδοχή της κυριαρχικής ισότητας και του ισότιμου διεθνούς καθεστώτος του Τουρκοκυπριακού λαού [sic]».
«Οποιοδήποτε σχέδιο ή έδαφος διαπραγμάτευσης προταθεί χωρίς να ληφθεί υπόψη αυτή η πραγματικότητα, όπως δεν θα αντικατοπτρίζει τη νόμιμη βούληση του Τουρκοκυπριακού λαού, έτσι δεν θα συμβάλει ούτε στην ειρήνη και τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο».
«Κάθε εξέλιξη που αγνοεί τα κεκτημένα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων και υπονομεύει τις ευαίσθητες πολιτικές ισορροπίες και τις ισορροπίες ασφαλείας στο νησί, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή».
«Η ειρήνη και η ασφάλεια της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας. Σύμφωνα με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το καθεστώς του εγγυητή, καθώς και στο πλαίσιο των εξουσιών που αναγνωρίζονται από το διεθνές δίκαιο, πρέπει να ενεργούμε με αποφασιστικότητα για τη διαφύλαξη της ειρήνης, της ασφάλειας και της σταθερότητας στην Κύπρο, όπως πράτταμε και στο παρελθόν».
Οι ενεργειακές υποδομές ως στρατηγικό ζήτημα
Ο Μπαγτζίογλου υποστήριξε ακόμη ότι οι ενεργειακές και μεταφορικές υποδομές στην Ανατολική Μεσόγειο έχουν ευρύτερη γεωπολιτική και στρατιωτική διάσταση και υποστήριξε ότι η Τουρκία πρέπει να τις αξιολογεί μέσα από το πρίσμα της εθνικής της ασφάλειας.
«Οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, στις οποίες συμμετέχουν οι ΗΠΑ, το Ισραήλ, η Ελλάδα και η ΕΔΝΚ, δεν πρέπει να αξιολογούνται αποκλειστικά ως ενεργειακά ή μεταφορικά έργα. Οι ηλεκτρικές διασυνδέσεις, οι τερματικοί σταθμοί LNG, οι αγωγοί μεταφοράς ενέργειας, τα λιμάνια, οι θαλάσσιες μεταφορές και οι υποδομές ψηφιακών δεδομένων πρέπει να αντιμετωπίζονται εντός ενός ενιαίου στρατηγικού πλαισίου. Ακόμη σημαντικότερο είναι το γεγονός ότι αυτή η αρχιτεκτονική δεν φέρει μόνο οικονομική διάσταση, αλλά και γεωπολιτική και στρατιωτική, που καλύπτει τη θαλάσσια ασφάλεια, την κυβερνοασφάλεια και την προστασία των κρίσιμων υποδομών».
«Για τον λόγο αυτό, τονίζουμε ιδιαίτερα ότι κάθε νέα πρωτοβουλία στην Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να αναλύεται από την Τουρκία υπό το πρίσμα της εθνικής ασφάλειας. Η ισχυρότερη απάντηση απέναντι σε πρωτοβουλίες που στοχεύουν στην πολιτική και οικονομική περικύκλωση της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο είναι ένα ισχυρό ναυτικό, η αποτελεσματική διπλωματία και οι στρατηγικές πρωτοβουλίες που θα λαμβάνονται την κατάλληλη στιγμή».
Πρόταση για νέα αρχιτεκτονική θαλάσσιας ασφάλειας
Αναφερόμενος στις τουρκικές ναυτικές επιχειρήσεις «Αρμονία της Μαύρης Θάλασσας» και «Ασπίδα της Μεσογείου», ο αντιπρόεδρος του CHP πρότεινε τη διεύρυνση της τελευταίας με τη συμμετοχή περιφερειακών κρατών, ενώ άσκησε κριτική στην καθυστέρηση αποκατάστασης των σχέσεων της Άγκυρας με την Αίγυπτο.
«Η Επιχείρηση “Αρμονία της Μαύρης Θάλασσας” και κυρίως η Επιχείρηση “Ασπίδα της Μεσογείου” αποτελούν τους δύο βασικούς πυλώνες της αρχιτεκτονικής θαλάσσιας ασφάλειας της Τουρκίας».
«Η Επιχείρηση “Αρμονία της Μαύρης Θάλασσας” προσφέρει σημαντική συμβολή στην περιφερειακή θαλάσσια ασφάλεια υπό την ηγεσία της Τουρκίας από το 2004. Η Επιχείρηση “Ασπίδα της Μεσογείου”, από την άλλη πλευρά, διεξάγεται με εθνικά μέσα στην Ανατολική Μεσόγειο από το 2006, συμβάλλοντας στην περιφερειακή και παγκόσμια ασφάλεια σε συντονισμό με την επιχείρηση “Sea Guardian” του ΝΑΤΟ».
«Οι καθυστερήσεις στα διπλωματικά ανοίγματα στην Ανατολική Μεσόγειο έχουν στερήσει από την Τουρκία σημαντικές στρατηγικές ευκαιρίες. Οι ναυτικές και αεροπορικές ασκήσεις και η στρατιωτική συνεργασία με την Αίγυπτο είναι βήματα εξαιρετικά σημαντικά, πλην όμως καθυστερημένα».
«Πρέπει να αξιολογηθεί με σαφήνεια και να γίνει αυτοκριτική για το τι έχασε η Τουρκία εξαιτίας του γεγονότος ότι οι σχέσεις με την Αίγυπτο θυσιάστηκαν για πολλά χρόνια στον βωμό της εσωτερικής πολιτικής και των εκλογικών υπολογισμών. Αν αυτές οι σχέσεις δεν είχαν διακοπεί, θα μπορούσαν να είχαν επιτευχθεί αποτελέσματα πολύ πιο ευνοϊκά για τα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας όσον αφορά την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο».
«Σήμερα, ωστόσο, η παρούσα συγκυρία προσφέρει σημαντικές ευκαιρίες. Όπως ακριβώς συνέβη με την Επιχείρηση “Αρμονία της Μαύρης Θάλασσας”, είναι εφικτό να δοθεί μια διεθνής ταυτότητα και στην Επιχείρηση “Ασπίδα της Μεσογείου”».
«Πρωτίστως, με την ένταξη της Συρίας και της Αιγύπτου, και στη συνέχεια της Λιβύης και του Λιβάνου σε αυτήν τη δομή, μπορεί να δημιουργηθεί υπό την ηγεσία της Τουρκίας μια νέα αρχιτεκτονική θαλάσσιας ασφάλειας στη Μεσόγειο, η οποία θα είναι μόνιμη, συμπεριληπτική και βασισμένη στην περιφερειακή ιδιοκτησία [των ευθυνών]».
«Αυτή η προσέγγιση όχι μόνο θα συμβάλει στην ειρήνη και τη σταθερότητα στη Μεσόγειο, αλλά θα αποτελέσει ταυτόχρονα και μια ισχυρή στρατηγική απάντηση απέναντι στις απόπειρες πολιτικής περικύκλωσης της Τουρκίας».
Διαβάστε επίσης: Το Κυπριακό στην ατζέντα της συνάντησης Κόστα - Φον ντερ Λάιεν με Ερντογάν




